Thursday, 9 February 2023

ನರನಾಡಿಗಳು

*ನರನಾಡಿಗಳು ಎಂದರೇನು ?* *ಇವುಗಳ ಮಹತ್ವ ಏನು ? ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆ

*ನರ(nerves) -* *ಮೆದುಳು,ಮೆದುಳು* *ಬಳ್ಳಿ(ಬೆನ್ನು ಹುರಿ) ಮತ್ತು* *ಅವುಗಳಿಂದ ಹೊರ ಹರಿದು ಮಾಂಸ,ಚರ್ಮ,ಸಂದು ಮತ್ತು ಬೇರೆ,ಬೇರೆ ಅಂಗಾಂಗಗಳಿಗೆ ಹಾಗು ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಪೂರ್ಣವಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಕೊಡುವುದು.*

ನಾಡಿ(pulse)- ರಕ್ತನಾಳಗಳು (ದಮನಿ/ಅಪದಮನಿ) ಹೃದಯದಿಂದ,ಹೃದಯದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿದು, ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ಆಹಾರದ ಅಂಶ ,ಆಮ್ಲಜನಕ ತಲುಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅಂಗಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುವ ರಾಸಾಯನಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಉತ್ತಾದನೆಯಾಗುವ ಕಲ್ಮಶಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವ ಕೆಲಸ,ರಕ್ತಚಲನೆಯ ಮೂಲಕ. ಇವೆರಡೂ ಇಡೀ ದೇಹವನ್ನು ಆವರಿಸಿವೆ.

ನರಗಳು ಮೆದುಳಿನಿಂದ ಬೆನ್ನುಹುರಿ ಮೂಲಕ ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿಯವರಗಿನ ದೇಹದ ಅಂಗಾಂಗಗಳಳಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಅದರ ಚಲನೆ ತಿರುಗಿಸುವ ಕ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹತೋಟಿ ಮಾಡುವ ಒಂದು ತಂತು ಜಾಲವಾಗರುತ್ತದೆ.
ಯೋಗದ ಪ್ರಕಾರ ನಾವು ಮೂರು ನಾಡಿಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯ ವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದನ್ನು ಸೂರ್ಯ ನಾಡಿ ಚಂದ್ರ ನಾಡಿ ಮತ್ತು ಸುಷಮ್ನ ನಾಡಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ನಮ್ಮಉಸಿರಾಟ ಈ ಎರಡು ನಾಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅನಿವರತ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಇದು ಸಹಜ ಕ್ರಿಯೆ ಇದು ಮೆದುಳು ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಮೂಲಕ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮೂಗಿನ ದ್ವಾರದಿಂದ ಹೀರಿ ಕೊಳವೆಯಮೂಲಕ ಶ್ವಾಸಕೋಶ ತುಂಬಿ ರಕ್ತನಾಳಗಳಿಗೆ ಆಮ್ಲಜನಕದ ರವಾನೆ ಮತ್ತು ಇಂಗಾಲಾಮ್ಲದ ಹೊರಹಾಕುವಿಕೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯು ಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ ಯೋಗವು ಸುಷಮ್ನ ನಾಡಿಯಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ ಇದು ಯೋಗಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ನಾಡಿ ಇದು. ಇದು ಮೂಲಾದಾರ ಚಕ್ರದಿಂದ ಸಹಸ್ರಾರು ಚಕ್ರದವರೆವಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನಾಡಿ.

ಇದನ್ನು ಯೋಗರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಕರು ಪ್ರಚೋದಿಸುವುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಈ ನಾಡಿಯನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ನಾಡಿ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಸೂರ್ಯ ನಾಡಿ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ ನಾಡಿಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕೊಳವೆಯಾಗಿದ್ದು ಆರು ಚಕ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಸಹಸ್ರಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದರೆ ಆಗುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವವೆ ಬೇರೆ ಎಂದು ಯೋಗಿ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನೋಡಿ ಅರಿಯಬೇಕು.

ನಾಡಿ ಪ್ರಕರಣ ಸಂಧಿ..
ನಾಡಿಗಳನ್ನು ಸುನಾಡಿ ಅಂತ ದಾಸರು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ .. ಅತೀಂದ್ರಿಯವಾಗಿ, ತೇಜೋ ಮಯವಾಗಿ ಇರುವುದರಿಂದ .. ಸುನಾಡಿ .. ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ನಿಷಾ ನಾಡಿಗಳೆಂದರೆ ಎಡ ಪಾರ್ಶ್ವದ ಸ್ತ್ರೀ ನಾಡಿಗಳಿಗೆ ನಿಷಾ ನಾಡಿ ಎಂತಲೂ ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ ನಾಡಿಗಳು ಎಂತಲೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ
ಪರ ನಾಮಕ ಅಂತ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ತೂಲ ದೇಹಗತ ಎಡ ಬಲ ಪಾರ್ಶ್ವದ 72000 ನಾಡಿಗಳ ವ್ಯೂಹಗಳ ಹಂಚಿಕೆ ಹೀಗಿದೆ ..
ನಮ್ಮ ದೇಹದ .. ಸೊಂಟದಿಂದ ಕಾಲಿನ ಬೆರಳಿನ ತುದಿಯ ವರೆಗೆ .. ಎಡ . 12000. ಬಲಕ್ಕೆ..12000.

ಕಂಠದಿಂದ ಕಟಿಯ ಅಂದರೆ ಮಧ್ಯ ದೇಹ ಪರ್ಯಂತ ಎಡ. 14000 ಮತ್ತು. ಬಲ .. 14000. ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಂಠದ ಪರ್ಯಂತ ..6000 + 6000 .
ಹಸ್ತ ಭುಜದಿಂದ ಬೆರಳಿನ ತುದಿಯವರೆಗೆ..
4000 + 4000 = ಒಟ್ಟು ಎಡಕ್ಕೆ 36000 ಮತ್ತು ಬಲಕ್ಕೆ 36000 = 72000 ನಾಡಿಗಳು.
ಶ್ರೀ ವಾಸುದೇವ ಪರಮಾತ್ಮನು ನಾಡಿಗತ ಭೃಹತೀ ಛಂದಸ್ಸಿನಿಂದ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಪ್ರತಿ ಪಾದ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಪರಮಾತ್ಮ ಪೂರ್ಣ , ಸರ್ವತ್ರ ವ್ಯಾಪ್ತ ಸರ್ವ ಪ್ರಕಾರದಿಂದಲೋ ಪರಿ ಪೂರ್ಣ ಅದಕ್ಕೆ ಇವನಿಗೆ ಭೃಹತೀ ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ .

ವ್ಯಾನ ರೂಪ ಪರಮಾತ್ಮ ...
ವ್ಯಾನವಾಯುವು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಶರೀರದ ಎಲ್ಲಾ 72 ಸಾವಿರ ನಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ವ್ಯಾನವು ಇಡೀ ದೇಹವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಚಲನೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಇತರ ಪ್ರಾಣಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.

ವ್ಯಾನ ಸ್ನಾಯು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಹ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ, ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ,
ವ್ಯಾನವು ಇಡೀ ದೇಹವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಚಲನೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಇತರ ಪ್ರಾಣಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.
ವ್ಯಾನ ಸ್ನಾಯು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಹ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ, ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ, ಇದು ಇಡೀ ದೇಹವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ವ್ಯಾನ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.

*ವ್ಯಾನ ವಾಯುವು* *ವಿಚಲಿತವಾದಾಗ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಎರಡೂ ವಿಘಟಿತವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅಸಮಂಜಸ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು, ವಿವಿಧ* *ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆ, ಆತಂಕ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Thursday, 26 January 2023

asti bhāti priyaṃ rūpaṃ ಅಸ್ತಿ ಭಾತಿ ಪ್ರಿಯಂ ರೂಪಂ

*Shloka 20*

*अस्ति भाति प्रियं रूपं नाम चेत्यंशपञ्चकम्।*
*आद्यत्रयं ब्रह्मरूपं जगद्रूपं ततो द्वयं ।।२०।।*
asti bhāti priyaṃ rūpaṃ nāma cetyaṃśapañcakam ।
ādyatrayaṃ brahmarūpaṃ jagadrūpaṃ tato dvayam ॥ 20॥

20. Every entity has five characteristics, viz, existence, cognizability, attractiveness, form, and name. Of these, the first three belong to *Brahman* and the next two to the world.

*Commentary by Sri Paramarthananda:*
What is said in the previous verse is further clarified and consolidated. It was said that through enquiry the seeker differentiates between what is *Brahman* and what is creation. The differentiation is an intellectual process because they can be never separated. The objects can be physically separated from each other because they are limited. But *Brahman* being limitless cannot be physically separated from the objects. Existence and consciousness being all-pervading cannot be physically separated from the world. Only intellectual separation is possible and actually intellectual separation alone is enough. At the objective level pure existence cannot be seen separately. At the subjective level, I cannot physically separate consciousness from the three bodies. In the waking state, the gross body continues, in the dream state, the dream body continues, in the deep sleep state and even in the *samādhi* state, the causal body continues. I am never going to experience pure consciousness, but it is only in terms of discriminative understanding that the differentiation is done. How is that discrimination done? The author presents the method of discrimination in this verse. This is a very oft-quoted verse. We are experiencing five factors outside. All our experiences have five components. Three of those components belong to *Brahman* and two belong to the creation. Three are factual and two are material. Thus all our experiences are mixed. The five components are: *Asti:* existence; words like ‘is’, ‘am’, ‘are’ refer to existence. I never experience anything as nonexistent. Even non-existent is referred to as ‘nothing is existent’. *Asti* is otherwise known as *sat*. It is common to all experiences but I take existence for granted. *Vedānta* is not helping me to experience the existence because it is always experienced. *Vedānta’s* aim is only drawing my attention to the already experienced fact and giving some additional information about that fact. *Bhāti*: it is known to me; *it is*, it is known or experienced. Everything that is experienced is known. It is known because if it is not known, I will never say, ‘it is’. The very talk about existence presupposes experience. The existence of what we do not experience cannot be talked about. No one can talk about an unknown thing. For example, if I say that I do not know Chinese language, the fact that I do not know Chinese language is known to me. Everything is known to me as known or unknown. ‘Known’ refers to knowledge of a known entity or an unknown entity. Knowledge is associated with consciousness. Thus *bhāti* = known = associated with knowledge = associated with consciousness ( *cit*). Everything is associated with existence and consciousness. *Priyaṃ*: dear; everything is associated with dearness. Everything is an object of my or someone’s liking. Objects are liked by me in two different ways. Some are liked when they come and some are liked when they go. Some people give happiness wherever they go and some others give happiness whenever they go. Every object is associated with like or dislike. Even disliked objects are liked when they go. Liking is associated with *ānanda*. *priyaṃ rūpaṃ* means *ānandasvarūpa*. Everything in the creation has *sat*, *cit* and *ānanda*. *Nāma*: everything is associated with a name. *Rūpa*: form, refers to any property. All our experiences have *sat, cit, ānanda*, *nāma* and *rūpa*. A wise person is one who knows that the first three belong to *Brahman* and the last two belong to the world.

In all our experiences five factors are involved. One is *asti*. I use the word ‘is’ but I never pay attention to the *‘is-ness’*. In every statement that is made every word should correspond to an entity. I am taking the word ‘is’ for granted when it is used in statements. *Vedānta* draws our attention to that. ‘Is-ness’ is factor 1. Whenever I say that something is, I have experienced that object and known the object. I can never talk about the ‘is-ness’ of an unknown object. Thus ‘is-ness’ presupposes ‘known-ness’. I can never talk about the existence of an object without making it an object of knowledge. Known-ness is possible only when I am conscious of the object. Therefore, the author says *bhāti* is the second factor. ‘Something is known’ means that consciousness is associated with that object whose existence I talk about. *Asti* means *sat* association, *Bhāti* means *cit* association. *Sat* and *cit* are in every object. *Cit* is present as ‘known’. *Sat* is present as ‘is’. Every object is associated with *ānanda* also. This association with *ānanda* is expressed in statements such as ‘I like this clip’. Every object is liked by someone or the other. *Priyaṃ* means *ānanda* association, which is the third factor. Two more factors are *nāma* and *rūpa*, name and form. In this context, *rūpa* can be taken to be any attribute or object. These two are the variable factors. All these five factors are experienced simultaneously. Of these five, three are present unchangingly everywhere, especially two. *Priyaṃ* can change, but two are unchanging and uniform. Whatever is unchanging and uniform is not paid attention to normally. *Vidyāraṇya* describes this fact in the 10th chapter of *Pañcadaśī*. He asks us to consider the situation after a play is over and all the actors have retired to the green room and the scene set has been removed. If someone in the audience is asked what or who is there on the stage, that person would invariably say, ‘no one or nothing is on the stage’. That statement shows that the light, because of which we could see the actors earlier and also know that no one is on the stage now, is missed. Even though the light plays such an important role, it is not noticed because it is uniform and changeless. Similarly space that is everywhere is not noticed. Statements like empty space is a contradiction because space is always present. Whatever is uniform and changeless is taken for granted. Only the moving gets human attention. *Asti, bhāti*, and *priyaṃ* are *brahma-rūpam*, which are uniform and everywhere. *Nāma-rūpa* abounds in variety and are always changing. People do not notice the *brahma-rūpam*, which is the truth but fall in love with the variety, which is the untruth. Untruth is attractive and truth is not attractive. Thus *māyā* always wins. One should enjoy *māyā* holding on to *Brahman*. *Asti*, existence, *bhāti*, consciousness, *priyaṃ*, happiness, *rūpam*, form, and *nāma*, name are the five components. Of these, the first three, *sat-cit-ānanda* belong to *Brahman*, which is uniform. A question may come up as to how *ānanda* can be uniform because *ānanda* is experienced to be changing. The *ānanda* that manifests in the mind is never uniform. Experiential pleasure is not *brahma-ānanda*, but it is the *ānanda* that is reflected in the mind. Since the mind has fluctuations, the *ānanda* seems to have fluctuations. The original *atmānanda* in every living being is the same, but when that original *ānanda* reflects in the mind it varies according to the condition ( *sattva, rajas or tamas*) of the mind. The other two, *rūpam* and *nāma* belong to the unstable, changing *mithyā* world and are unreliable.

*ಅಸ್ತಿ ಭಾತಿ ಪ್ರಿಯಂ ರೂಪಂ ನಾಮ ಚೇತ್ಯಂಶಪಂಚಕಮ್ ।*
*ಆದ್ಯತ್ರಯಂ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಂ ಜಗದ್ರೂಪಂ ತತೋ ದ್ವಯಮ್ ।।೨೦।।*

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಅಸ್ತಿತ್ವ -ಸತ್, ಪ್ರಕಾಶ-ಚಿತ್, ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವಿಕೆ-ಆನಂದ, ರೂಪ ಅಥವಾ ಆಕಾರ ಮತ್ತು ಹೆಸರು ಎಂಬ ಐದು ಅಂಶಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಮೂರು ಎಂದರೆ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದಗಳು ಬ್ರಹ್ಮ ಸ್ವರೂಪ, ನಂತರದ ಎರಡು ಅಂದರೆ ನಾಮರೂಪಗಳು, ಜಗದ್ರೂಪ, ಅರ್ಥಾತ್ ಪ್ರಪಂಚದ ರೂಪವಾಗಿದೆ.

Sunday, 1 January 2023

ಭಾರತೀಯರ ಕಾಲ ಗಣನೆಯೆ ಬದುಕಿನ ವಿಜ್ಞಾನ

*ಭಾರತೀಯರ ಕಾಲ ಗಣನೆಯೆ - ಬದುಕಿನ ವಿಜ್ಞಾನವಿದು*

ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಒಪ್ಪದ ಜನವರಿ 01 ರಂದು ಹೊಸ ವರ್ಷ ಆರಂಭ ಆಗವುದೆಂತು ?

ಡಿಸೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳು ಬಂತು‌ ಅಂದರೆ ಸಾಕು, ಎಲ್ಲರ ಯೋಚನೆ ಒಂದೇ..ಈಯರ್ ಎಂಡ್ ಪಾರ್ಟಿ, ಮೋಜು,ಮಸ್ತಿಗಳ ಯಾದಿ‌ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರವಾಸ ಅಂತಲೋ, ಪಾರ್ಟಿ ಅಂತಲೋ, ಅಥವಾ ಮತ್ತೇನೋ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ‌ ವರ್ಷಾಂತ್ಯವನ್ನು ಸಡಗರದಿಂದ ಕಳೆದು, ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಎದುರು ಗೊಳ್ಳುವ ಸಿದ್ಧತೆ ಜೋರಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಾಲೇಜ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಯುವ ಸಮುದಾಯ ಹಾಗೂ ನೌಕರ ವರ್ಗದ್ದು ಇದರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಪಾಲು ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೊಕ್ತಿಯಲ್ಲ.

ಆತ್ಮೀಯ ಭಾರತೀಯಬಂಧುಗಳೆ,

ಒಮ್ಮೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಈ‌ ಕಾಲಮಾನವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.

ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಚರಣೆಗಳ ಕಾಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಭಾರತೀಯ ಕಾಲಗಣನೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಹತ್ತನೇ (10) ತಿಂಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

೧.ಚೈತ್ರ, ೨. ವೈಶಾಖ, ೩. ಜ್ಯೇಷ್ಠ, ೪ .ಆಷಾಢ, ೫. ಶ್ರಾವಣ , ೬. ಭಾದ್ರಪದ, ೭.ಆಶ್ವಯುಜ, ೮. ಕಾರ್ತಿಕ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳ (ಆ ಹೆಸರಿಗೂ ಕಾರಣ ಇದೆ - ಚಿತ್ರಾ ವಿಶಾಖಾ ಇತ್ಯಾದಿ ೧೨ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ದಿನ ಬರುವ ಕಾರಣ ಚೈತ್ರ ವೈಶಾಖ ಇತ್ಯಾದಿ ನಾಮಗಳು ಬಂದಿವೆ.

ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳೂ ಕೂಡ ಇದೇ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ.) ಇಂದು ಹತ್ತನೇ (10) ತಿಂಗಳಾದ ಪುಷ್ಯ ಮಾಸದ ಏಳನೇ ದಿನ . ಅರ್ಥಾತ್ 07.10.5124‌ ಇಂದಿನ ಕಾಲಗಣನೆಯ ದಿನಾಂಕವಾಗಿದೆ.

ಹೀಗಿರುವಾಗ ಪೂರ್ಣ ವರ್ಷ (365ದಿನಗಳು) ಮುಗಿದಿದೆ ಎಂದೂ, ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ಕಳೆದರೆ ಹೊಸವರ್ಷ ಆರಂಭ ಎಂದು ಒಪ್ಪುವುದು ಹೇಗೆ?? ನೀವೇ ಯೋಚಿಸಿ.

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ "ಡಿಸೆಂಬರ್ 31 ನ್ನು" ಈ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ದಿನವೆಂದೂ ಮತ್ತು "ಜನವರಿ 01" ನ್ನು *ಹೊಸವರ್ಷದ ಮೊದಲ ದಿನ ಎಂದು "ನಮಗೆ" ಯಾರು ಹೇಳಿದವರು?

ನಾವು ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡ ಯಾವ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಇದರ ಉಲ್ಲೇಖ ಇದೆ?

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಯಾವ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಇದು ದಾಖಲಾಗಿದೆ?

ಅಥವಾ

ನಮಗೆ ಯಾವ ಧರ್ಮ ಗುರುಗಳು ಇದನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದ್ದರು/ಬೋಧಿಸಿದರು??

ಈ ಮೇಲಿನ ಯಾವ ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಆ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ಸಂಭ್ರಮ(?) ಆಚರಣೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ದೇಶೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ, ಪಾರಂಪರಿಕ ಹೀಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದೇ ಒಂದಾದರೂ ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ಯಾ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೇ?

"ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿದಾಗ"

ನಾವು‌ ಭಾರತೀಯರು, ಬೌದ್ಧಿಕತೆಗಿಂತ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡವರು. ಪ್ರಾಯಶಃ "ವಿವಿಧತೆ ಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆ" ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಅಮೇರಿಕದಂತ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇಂದಿಗೂ ಕರಿಯರು ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯರು ಎಂಬ ವರ್ಗೀಕರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಮುಂದುವರಿಸಿರುವಾಗಲೂ ಭಾರತ ಇದನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಂತಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲವಷ್ಟೆ !??

ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಂತಹ ಅನುಪಮ ಎಂದು ಪುನಃ ತಿಳಿಯಬೇಕಿಲ್ಲ ತಾನೆ!!

ಆದರೂ ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ

ನಮ್ಮ ಭಾವುಕತೆಯ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಬಲ್ಯಕ್ಕೆ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮವಿಸ್ತಾರದ ಕನಸು ಕಂಡು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ "ಮಹನೀಯ"ರಿಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಕಂಡಿತು.

ಇಲ್ಲಿರುವ ಸಂಪತ್ತು , ಇಲ್ಲಿನವರ ಮುಗ್ಧತೆ ಸರಳತೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗಳು ಅವರ ಧರ್ಮಾಂಧತೆ ಮೆರೆಯಲು ಹೆದ್ದಾರಿಯನ್ನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಿದ್ದು ಯಾವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ???

ನಾವು ಸ್ವತಂತ್ರರು, ಎಂದು ಎದೆ ತಟ್ಟಿ ಹೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿ ಮುಕ್ಕಾಲು ಶತಮಾನ ಕಳೆದರೂ ನಿಜವಾಗಿ "ಭಾರತೀಯತೆಗೆ" ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ತಡಕಾಡುವ ಸ್ಥಿತಿ ಈಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಹಲವು , ಅದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತ ಮಿಶನರಿಗಳ ಕೈಗೆ ಉದಾರವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಕೈಮುಗಿದಿದ್ದು ಒಂದು.

ಆಗಿನ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳಾದಿಯಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಭಾರತೀಯ ಪಾರಂಪರಿಕ ಹಾಗೂ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಗಳಾಗಲು ಅಪೇಕ್ಷಿತವಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸದೇ ಹೋಗಿದ್ದು ಏಕೆ?? ಸದಾ ಕಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆ . ಎಂತಹ ವಿಪರ್ಯಾಸ!!!! ಛೆ..!!!!!

"ಭಾರತೀಯರು ಧರ್ಮಾಂಧರು" ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ನಿಜಕ್ಕಾದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ,‌ ಅದನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿ, ಅದೂ ಸಾಲದು ಅಂತ ಆದಾಗ ಇಡೀ ಶಿಕ್ಷಣವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳಬೇಕಿದೆ ಇದನ್ನು. "ನೈಜ" ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳು ಉತ್ತರಿಬೇಕಿವೆ.ನಿಜ ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳಲು ಉದ್ಯುಕ್ತರಾದವರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಸರಕಾರವೇ ಅಡಗಿಸುವ ದುಸ್ಸ್ಥಿತಿ‌ಯಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಸಾಗುತ್ತಿದೆ .ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ನೈಜ ಇತಿಹಾಸದ ಪಾಠ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಉದ್ಯುಕ್ತರಾದವರು ಇವರ ಪಾಲಿಗೆ ಬಿಸಿ ತುಪ್ಪವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ದುರಂತವೇ ಸರಿ.

÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷

*ಇಂದೇಕೆ ಈ ಮಾತುಗಳು !??*

ಏಕೆಂದರೆ,ಜನವರಿ ಒಂದನೇ ತಾರೀಕಿಗೆ ಹೊಸವರ್ಷ ಆರಂಭ ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಆಲೋಚನೆಗಳಿವು.

"ಭಾರತ ದೇಶವನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು, ಒಡೆಯಲು, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನ್ನು ಮೊದಲು ಹಾಳಮಾಡಬೇಕು" ಎಂದು ಓರ್ವ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿ ನೀಡಿದ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು "ಚಾಚೂ" ತಪ್ಪದೇ ಪಾಲಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇಂದಿನ ಭಾರತೀಯರ ದುರ್ಬಲ ಚಿಂತನೆಯು ಕೈಗನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುಂದುವರಿದು, ಬಡವ ಬಲ್ಲಿದ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆದ, ಇಂದಿಗೂ ಬಲವಂತದ ನಯ-ನಾಜೂಕಿನ ಹಣದ ಆಮಿಷಾದಿಗಳ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ "ಮತಾಂತರ" ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ.

"ಇಂದಿನ ಹೊಸವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮದ ಹಿಂದಿನ ಕುತಂತ್ರ ಕರಾಮತ್ತು ಗಳನ್ನು ಯೊಚಿಸುವಾಗ ನಾವೆಷ್ಟು ಸ್ವಾಭಿಮಾನಶೂನ್ಯರು ಅಂತ ಅನಿಸದೇ ಇರದು !

ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆ ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲ. ಇಂದಿನಂತೆ ಕಳೆದ ಕೆಲವು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಯುವಜನತೆಯ ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿಸಿದ, ಧರ್ಮಾಂಧತೆ ಮೆರೆದ ಜಗತ್ತಿನ ಕೆಲವು ಮಹನೀಯ ಧರ್ಮಗಳು ಹಾಗೂ ಧರ್ಮ ಗುರುಗಳ ಸಂತಾನ.

ಭಾರತಿಯ ಕಾಲಗಣನೆ ಕಣ್ಮೆರೆಯಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತಶಕದ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಮನೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಹೇಗೆ ?? ಕ್ರಿಸ್ತ ಭಾರತೀಯರ ಶಕಪುರುಷನೇ ??

ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ, ದುರಾಸೆಗಳ ಕಹಿಫಲವೇ ಕ್ರಿಸ್ತ ಶಕ ವರ್ಷದ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಗಳು ಆಚರಣೆಗೆ ಬರಲು ಕಾರಣ.

ಇಂದು ಇದರ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಕಾಲಗಣನೆಯನ್ನು ಮರೆತು ಅಂಧಾನುಕರಣೆ ಮಾಡಿ ಹೊಸವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಭಾರತೀಯ ಹಬ್ಬ-ಹರಿ ದಿನಳಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಜೆ ಇಲ್ಲ. ಉದಾ - ನವರಾತ್ರಿ - ಒಂಭತ್ತು ದಿನಗಳ ನಾಡ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗಶಃ ಅಂಶವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಕೇವಲ ಎರಡು ದಿನ ಮಾತ್ರ ರಜೆಗಳಷ್ಟೆ!? ಅಲ್ಲವೆ!? ಈ ಮಾತಿನ ಉದ್ದೇಶ ರಜೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಬೇಕೆಂಬುದಲ್ಲ . ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ರಜೆ ಎಂದು ಒಂದು ವಾರ ರಜ ಘೋಷಣೆಯ ಹಿಂದಿನ ಕಾಣದ ಕೈಗಳು ಯಾವವು ? ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಜನಾಂಗ. ಸನಾತನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತವಾಯಿತೆ?

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಾಶ ಮಾಡಲು ಇಂತಹ ಅನೇಕ ನಯವಂಚನೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಬಲವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಎಂದೋ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.. ರಜೆ ಎಂದರೆ ಯಾರಿಗೆ ತಾನೆ ಬೇಡ? ಅಲ್ಲವೆ. ಇಂತಹ ನಮ್ಮ ಕೆಲವು ಸಹಜವಾದ ಮಾನಸಿಕತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಚಿಂತನೆಗಳು ಇವೆಲ್ಲವೂ. ನವರಾತ್ರಿ ಆಚರಣೆ ಒಂಭತ್ತುದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ರಜೆ ಇದ್ದರಲ್ಲವೇ? ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಆಚರಣೆ ಮಾಡುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ರಜೆಯೇ ಇಲ್ಲದಷ್ಟು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿಕ್ಕೇ ಆಗದಷ್ಟು ನಮಗೆ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಷ್ಟು ಸಹಜವಾದ ವಂಚನೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡುವುದು ನಿಮಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು.

ಭಾರತೀಯ ಬಂಧುಗಳೆ, ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ -

*೧. ಗಣೇಶನ ಚತುರ್ಥಿ, ನವರಾತ್ರಿ, ವಿಜಯದಶಮಿ, ಭೂಮಿಹುಣ್ಣಿಮೆ,* *ನರಕಚತುರ್ದಶಿ, ದೀಪಾವಳಿ, ಬಲಿಪಾಡ್ಯಮಿ, ತುಳಸಿವಿವಾಹ, ರಕ್ಷಾಬಂಧನ, ಆಟಿ, ಶಿವರಾತ್ರಿ,* *ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ, ರಾಮನವಮಿ, ದುರ್ಗಾಷ್ಟಮಿ, ರಥಸಪ್ತಮಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಹಬ್ಬ- ಹರಿದಿನಗಳನ್ನು* *"ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ"ದ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಅನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದೇವೆಯೆ?*

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶಕಪುರುಷರುಗಳು ಅನೇಕರಿದ್ದರು.‌ ಇಂದಿಗೂ ಪಂಚಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ಉಲ್ಲೇಖ ಇದೆ. *ಪ್ರಸ್ತುತ ಶಾಲಿವಾಹನ ಶಕಪುರುಷ.‌ ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ ಆಧಾರಿತವಾಗಿರುವುದೇ ಮುನ್ನೆಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನೆ ಅಂಧರಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದೇವೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತ ಶಕಪುರುಷನಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ ? ಯಾರಿಂದ? ಯಾವಾಗ? ಯೋಚಿಸಿ*

ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗ್ರಂಥವಾಗಿ ಪುರಾಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಭಾರತ ದೇಶದ ಕಾಲ ಗಣನೆಯ ಅಗಾಧತೆಯ ಮುಂದೆ ಮೊನ್ನೆ - ಮೊನ್ನೆ ಬಂದ ಕ್ರಿಸ್ತ ಶಕಪುರುಷನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೆ?

*೨. ಎಂದಾದರೂ ನಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಾದ ಉಪಾಕರ್ಮ, ಪಿತೃ ಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ ಸ್ಮರಿಸುವ ಮಹಾಲಯ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ, (ಪಿತೃ ಪಕ್ಷ),ಗಂಗಾಷ್ಟಮಿ, ಭೂಪೂಜೆ , ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತಶಕದ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಅನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದೇವೆಯೆ?*

*೩.ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ‌ ನಡೆಯುವ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳು, ಮದುವೆ ಉಪನಯನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಾದರೂ ಈ ಕ್ರಿಸ್ತಶಕದ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಪ್ರಯೋಜನ ಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆಯೆ? ಪಂಚಾಂಗ ಆಧಾರಿತ ಮುಹೂರ್ತವನ್ನಲ್ಲವೇ ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದು.?!!*

*೪. ಎಂದಾದರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ ಹಿರಿಯರ ದಿನಗಳನ್ನು ಈ ಕ್ರಿಸ್ತಶಕದ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಪ್ರಕಾರ ಆಚರಿಸಿದ್ದೇವೆಯೆ?*

*ಇದೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ (ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್)ಪಂಚಾಂಗದ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲವೆ?*

*"ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸೋಣ ಭಾರತೀಯತೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸೋಣ"*

ನಮ್ಮ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲದ , ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯಸ್ತರದ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಬದುಕಿಗೆ (ಮಾತ್ರ) ಅಗತ್ಯವಾದ, ಕ್ರಿಸ್ತಶಕದ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ನ ಹೊಸವರ್ಷ ದ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಹುನ್ನಾರಗಳಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

“ ಒಂದು ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಜ್ಯೂಲಿಯಮ್ ಹಾಗೂ ಗ್ರೆಗೋರಿಯನ್ ಆಧಾರಿತ ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ ಎಂಬ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ನಲ್ಲಿ ಕಾಲಗಣನೆ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಸರಿಹೊಂದಿಸಲಿಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಹತ್ತು ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯಲಾಗಿದೆ. ಆ ವರ್ಷ ಕ್ರಿ.ಶ.೧೫೮೨ ಎಂದು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.” ಅರ್ಥಾತ್ ಇದೊಂದು ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾಲಗಣನೆಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್. ಇಂದು ನಂಬಲು ಕಷ್ಟ ಆದೀತು. ಈ ಅಸಮರ್ಪಕ ಕಾಲಗಣನೆ ಎಲ್ಲಿ? ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಈಗಲೂ ಬ್ರಹನ ಆಯುಷ್ಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಗಣಿಸುವ ಭಾರತೀಯ ನಿಖರವಾದ ಕಾಲಗಣನೆ ಎಲ್ಲಿ ?

*ಇತರರನ್ನು ಗೌರವಿಸೋಣ - ನಮ್ಮದನ್ನು ಅನುಸರಿಸೋಣ"*

ಕ್ರಿಸ್ತ ಧರ್ಮಾವಲಂಬಿಗಳು ಇದನ್ನು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದಲೇ ಆಚರಿಸಲಿ. ಅವರ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಿದೆ." (ಇಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ನಿಂದಿಸುವ ಅಥವಾ ನೋಯಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಯಾವ ಮಾತನ್ನೂ ಬರೆದಿಲ್ಲ.) ಆದರೆ, ಯಾವುದೇ ಓರ್ವ ಪಾದ್ರಿ ಅಥವಾ ಚರ್ಚ್ ನಮ್ಮ ಹೊಸ ವರ್ಷವಾದ ಯುಗಾದಿ/ವಿಷುವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ನಿದರ್ಶನವಿದೆಯೆ??

ಹಾಗೂ ಇಂತಹ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮತಾಂತರದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಗ್ನ ಸತ್ಯ ಎಲ್ಲರಿಗು ತಿಳಿದೇ ಇದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಮತಾಂತರದಂತ ಪಿಡುಗಿಗೂ ಈ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಗೂ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧವಿದೆ ಎಂದು ತರ್ಕಿಸಬಹುದು.

ಹಾಗಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಪ್ರಿಯರೆ, ‌ನಾವು ನಮ್ಮ (ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್) ದಿನದರ್ಶಿಕಾ/ಪಂಚಾಂಗದ ಪ್ರಕಾರ ಆಚರಿಸೋಣ. ಆಗ ನಮ್ಮ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೂ ಅರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೆ??

ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಬೇಕು ಭಾರತೀಯ ಕಾಲಗಣನೆ.

ಅದುವೇ ಕಾಲಗಣನೆಯ ವಿಜ್ಞಾನ - ಅದುವೇ ನಮ್ಮ ಪಂಚಾಂಗ.

ಯುಗಾದಿ ಹಾಗೂ ವಿಷು ಭಾರತೀಯ ಹೊಸ ವರ್ಷ.

ಇವುಗಳೇ ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಧ್ಯೇಯೋದ್ದೇಶಗಳಾಗಿವೆ.

ಹೌದು, ನಮ್ಮ ದಿನದರ್ಶಿಕಾ ಅಂದರೆ ಅದೇ ನಮ್ಮ ಪಂಚಾಂಗ. ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ಇಂದಿನ್ನೂ 10ನೇ ತಿಂಗಳ 07ನೇ ದಿನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅರ್ಥಾತ್ ಈ ಶುಭಕೃತ್ ನಾಮ 5124ನೇ ಕಲಿವರ್ಷವು ಕಳೆಯಲು ಇನ್ನೂ 02 ತಿಂಗಳು 23 ದಿನಗಳಷ್ಟು ಅವಧಿ ಬಾಕಿ ಇದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾರತೀಯರಾದ ನಾವು ನಾಳೆಯ ದಿನವನ್ನು ಹೊಸವರ್ಷ ವಾಗಿ ಆಚರಿಸುವುದು ಯುಕ್ತವೇ?? ಯೋಚಿಸಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ.

ನಮ್ಮ ದೇಶೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ 02.27 ತಿಂಗಳ ನಂತರವೇ ಹೊಸವರ್ಷ. ಅದುವೇ ಯುಗಾದಿ / ವಿಷು . *ಪ್ರಕೃತಿ ಕೂಡ ಆ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.* ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಹೊಸವರ್ಷ. ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿಯೂ ಯುಗಾದಿಗೆ ಹೊಸವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಬದಲಾವಣೆ ಮುದ್ರೆಯನ್ನೊತ್ತುತ್ತದೆ. ಇದು ಗಮನಾರ್ಹ.

ಇಂತಹ ಪ್ರಕೃತಿ ಒಪ್ಪಿದ ದಿನವೇ ಹೊಸ ವರ್ಷವಾಗಿದೆ. ಅಂದು ಹೊಂದುವ ಹೊಸ ಹರ್ಷಕ್ಕೂ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ತಳಹದಿಯಾಗಿರುವುದೇ ಭಾರತೀಯ ಪಂಚಾಂಗವಾಗಿದೆ.

ಪಂಚಾಂಗ ಎಂದರೆ ಕಾಲದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಪಂಚ ಅಂಗಗಳೆ ಅಗಿವೆ. ತಿಥಿ ಕರಣ ಯೋಗ ವಾರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೇ ಕಾಲದ ಪಂಚ ಅಂಗಗಳು.

ಇಂತಹ ಪಂಚಾಂಗವೇ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಕಾಲಮಾನದ ಭದ್ರ ತಳಪಾಯ.

ಅದು ಗಣಿತ - ಖಗೋಳ - ಭೂಗೋಳಗಳ ಸಮನ್ವಯವೇ ಆಗಿದೆ. ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಂತಸ್ಸಂಬಂಧದ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ತೆರೆ ತೆರೆದು ತೋರುತ್ತದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಧಾರ್ಮಿಕತೆಯ ಜೊತೆಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಪಂಚಾಂಗವನ್ನು ನೋಡಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ತೂಗು ಬಿದ್ದಿರುವ, ಗಣಿತಗಳ ಮಾಯಾಲೋಕವನ್ನೇ ಹೊಂದಿರುವ, ಪಂಚಾಂಗವನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ ಬದಲಾಗಬೇಕಿದೆ. ಇದನ್ನು ದೈನಂದಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಸುವ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕಿದೆ.

ಏಕೆಂದು ಇಲ್ಲಿದೆ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ಚಂದ್ರನ ಕಲಾಪೂರ್ಣತೆಯ‌ ಸಂಕೇತವಾದರೆಕೃಷ್ಣ ಪಕ್ಷ ಕಲಾಹೀನತೆಯ ಸಂಕೇತ.

ಚಂದ್ರ ಸೂರ್ಯರ ನೆರಳು ಬೆಳಕಿನ ಸೋಜಿಗ.ಇದರಲ್ಲಿರವ ಬೆಳಕು-ನೆರಳಿನಾಟವನ್ನು,

ಭೂಮಿ- ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರ ಗತಿವಿಶೇಷವನ್ನು ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಕಾಲಗ ಣನೆ ಗುರುತಿಸಿದೆ.

ಇದೇ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾಲಗಣನೆ ಯಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದ ತಿಂಗಳ ಅರ್ಧ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೆಸರು ನೀಡಿದ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿರುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಮ್ಮದು. ಅದಕ್ಕೆ "ಪಕ್ಷ" ಎಂಬ ಅಭಿಧಾನ.

ಹೌದು , ಚಂದ್ರನ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನುಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಅದರ ಕಳಾಹೀನತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತ "ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ" ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಪಂಚಾಂಗ ದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆ.

ಹೀಗೆ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಸ್ವರೂಪ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ಲಾಘನೀಯ.

ಕೇವಲ "ಮಾಸದ" ಗಣನೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಅದರಲ್ಲಿನ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಸಂಕೇತಗಳಾದ ಸೂರ್ಯ ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರರ ಗತಿವಿಶೇಷಗಳ ಚಿಂತನೆಯು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬೇಕು.ಶುಭಕೃತ್ ಈ ವರ್ಷದ ನಾಮಧೇಯ.

ಕೊವಿಡ್ 19 ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾಗ ವಿಕಾರಿ ಎಂಬ ಸಂವತ್ಸರದ ಕೊನೆಯ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಉಳಿದಿದ್ದವು. ಕಲಿಯುಗದ 5121ನೇ ವರ್ಷವಾಗಿತ್ತು.

ಆ ಹೆಸರೇ ಆ ವರ್ಷದ ಸ್ವರೂಪ ವಾಚಕವಾಗಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ವಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆ ಕೋವಿಡ್ ನಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬಾಧಿತರಾದೆವು. ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಶಾರ್ವರಿ (5122ನೇ ಕಲಿವರ್ಷ) ನಾಮಕ ಸಂವತ್ಸರದ ಆಗಮನ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕೋವಿಡ್ ದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮ ಹೊಂದಿದ್ದೆವು. ಶರ್ವನೆಂದರೆ ಶಿವ. ಶಿವನ ಪತ್ನೀ ದುರ್ಗೆಯೇ ಶಾರ್ವರಿ. ಆ ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣ ಆ ಮಹಾತಾಯಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ವಿಶೇಷ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿತ್ತು. ಉಳಿದೆಲ್ಲ ದೇಶಗಳಿಗಿಂತ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಕೊವಿಡ್ 19 ನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಯಶಸ್ವಿ ಯಾಗಿ ಎದುರಿಸಿತ್ತು.‌ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ‌ ಭಾರತದ ವರ್ಚಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಪ್ಲವ ನಾಮಕ ಸಂವತ್ಸರ( 5123ನೇ ಕಲಿವರ್ಷ).

ಪ್ಲವ ಎಂದರೆ ದೋಣಿ / ತೆಪ್ಪ ಎಂದರ್ಥ. ನಾವು ಈ ರೋಗರುಜಿನಗಳೆಂಬ ಪ್ರವಾಹದ ವಿರುದ್ಧ ಈಜಿ ದಡ ಸೇರಲು ಬಂದ ಆಲಂಬನದ ವರ್ಷವಿದು. ನಮ್ಮ ದೇಶೀಯ ಕಾಲಗಣನೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೀವೇ ಯೋಚಿಸಿ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಇದೀಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಶುಭಕೃತ್ ಸಂವತ್ಸರ. ( 5124ನೇ ಕಲಿ ವರ್ಷ) ಸಕಲತ್ರ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳು ಆರಂಭವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ ಶುಭದತ್ತ ಸಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಸಂವತ್ಸರ ನಾಮಗಳೂ ಇಷ್ಟು ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಹೆಸರೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬರ್ಥವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಂವತ್ಸರ ಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಕಾಲಗಣನೆಯ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಶೇಷ‌ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಮುಂದೆ,

ಉತ್ತರಾಯಣ ಸೂರ್ಯಗತಿವಿಶೇಷದ ಸೂಚನೆ ನೀಡುವ ಕಾಲಮಾನ.

"ಹೇಮಂತ-ಋತು" ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರ ಗತಿವಿಶೇಷವನ್ನು ಸಾರುವ ಕಾಲವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಋಕ್ ಹಾಗೂ ತೈತ್ತಿರೀಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಾಪರಂ ಚರತೋ ಮಾಯಯೈತೌ ..... ಎಂಬುದು ಚಂದ್ರಮಾಃ ಷಡ್ಢೋತಾ , ಸ ಋತೂನ್ ಕಲ್ಪಯಾತಿ" ಎಂಬುದು ಇದರ ವಿಶೇಷತೆ ತಿಳಿಸಿವೆ.

*ಎಷ್ಟೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಈ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆ!!!!*

ಯುಗ-ಯುಗಾನ್ತರದಷ್ಟು‌ ಪ್ರಾಚೀನವಾದ‌ "ಪೌರಾಣಿಕ ಇತಿಹಾಸ" ಹೊಂದಿರುವ, ಐದು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಮಿಕ್ಕಿ "ಕಲಿಯುಗದ" ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪಂಚಾಗ ಅರ್ಥಾತ್ ಕಾಲಗಣನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶ ನಮ್ಮದು‌. ಇದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲವೆ!?? ಹೌದು ಭಾರತೀಯ ಕಾಲಮಾನದಲ್ಲಿ ಇದೀಗ ಕಲಿಯುಗದ 5124ನೆ ವರ್ಷ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಶಾಲಿವಾಹನ ಹಾಗೂ ವಿಕ್ರಮ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಶಕ ಪುರುಷರು. ಈ ಸಮಗ್ರ ಕಾಲಮಾನವನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ "ಕಾಲಗಣನಾಶಾಸ್ತ್ರ"ವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಭಾರತದೇಶ, ಭರತಖಂಡ ನಮ್ಮದು. ಒಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಪಂಚಾಂಗವನ್ನು ಗಣಿತ ಹಾಗೂ ವಿಜ್ಞಾನದ ಕನ್ನಡಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ನೋಡಿ . ಗಣಿತ ಹಾಗೂ ಖಗೋಳ ವಿಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬದಲಾಗಲೇ ಬೇಕಾದ ಸಂದಿಗ್ಧವಾದ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಾವಿದ್ದೇವೆ.

ಒಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಪಂಚಾಂಗವನ್ನು ಗಣಿತದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತೆರೆದು ನೋಡಿ. ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದೆಲ್ಲ ಅದ್ಭುತ ಎನಿಸುವ ಗಣಿತದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ - ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಬ್ದಗಳಿಗಿಂತ ಸಂಖ್ಯೆಗಳೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಣುತ್ತವೆ .

ಒಮ್ಮೆ ವಿಜ್ಞಾನ ದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪಂಚಾಂಗ ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದೆಲ್ಲ ಖಗೋಳದ ವಿಸ್ಮಯಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಖಗೋಳ-ಭೂಗೋಳ ಕಾಲಗಣನೆಗಳ ಅನುಪಮ ವಿಷಯಗಳಾಗಿ ಕಾಣುವುದು .

ಪೂರ್ವಗ್ರಹ ತೊರೆಯೋಣ, ನಮ್ಮ ಋಷಿಮಾನಸದ ಅನುಗ್ರಹವಾದ ನಮ್ಮ ಕಾಲಮಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸಕಲರಿಗೆ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಸೋಣ. ಇಂತಹ ಕಾಲಗಣನೆ ಶಾಸ್ತ್ರ ಕೂಡ ಆಗಾಗ ಪರಿಷ್ಕೃತವಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗಿತ್ತು.

ಅನೇಕ ಗ್ರಂಥಗಳ ರಚನೆ ಕೂಡ ಆಗಿದ್ದಾವೆ. ಗಣಿತ ಹೋರಾ ಸ್ಕಂಧ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಅನೇಕ ಶೋಧನೆಗಳು ಈ ಮುಖೇನ ನಡೆದಿದೆ. ಈ ಕಾಲಗಣನೆ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಅಪರಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಥಾತ್ ನಮ್ಮ ಭೂತ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯತ್ ಕಾಲದ ಬಗೆಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವಂತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ. ಗ್ರಹಗತಿಗಳ ಪರಿಣಾಮವು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಾಗೂ ವ್ಯಕ್ತಿಗತವಾಗಿ ಆಗುವುದನ್ನು ಊಹಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ನಿರಂತರ ಅನುಸಂಧಾನ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಈ ಕಾಲ ಗಣನೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯ ತಿಳಿಸುವ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಕೂಡ ಆರಂಭವಾಯಿತು.‌ ಇದೂ ಕೂಡ ಭಾರತೀಯ ಕಾಲ ಗಣನೆ ಯ ಹಿರಿಮೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾದುದು. ಈ ಭವಿಷ್ಯ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಕಾಲ ಗಣನೆಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಗೊಟ್ಟ ಏಕೈಕ ಕಾಲ ಗಣನ ವಿಜ್ಞಾನ ನಮ್ಮ ಭಾರತದ ಕಾಲಗಣನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲ ಇವತ್ತಿನ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಯುವ ಜನಾಂಗ ಈ ಕುರಿತು ವಿಶೇಷ ಲಕ್ಷ ನೀಡಬೇಕಿದೆ.

ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೂ ಜೀವನವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಸಮಗ್ರವಾದ ಭಾರತೀಯ ಆರ್ಷ ಪರಂಪರೆಯ ಬದುಕನ್ನೂ, ಈ ನಮ್ಮ ಕಾಲಮಾನವನ್ನೂ ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡಿ, ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸಕಲತ್ರ ನಮ್ಮತನ್ನವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಿದ, ಹೀಗೆ, ಇಡೀ ಭಾರತೀಯ ಜೀವನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಕೊಡಲಿ ಏಟು ನೀಡಿದವರಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಕಾಲ ಮಾನವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಿಳಿಸೋಣ.

Sunday, 25 December 2022

ವೀರಶೈವ ಜಗದ್ಗುರು ಪರಂಪರೆ

ರೇವಣಾರಾಧ್ಯ (ರೇವಣಸಿದ್ಧ)ರು - ಶ್ರೀ ಕೊಲನುಪಾಕದ (ಕೊಲ್ಲಿಪಾಕಿ) ಶ್ರೀ ಸೋಮೇಶ್ವರ ಶಿವಲಿಂಗದಿಂದ ಆವಿರ್ಭವಿಸಿದ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇವಣಾರಾಧ್ಯರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲೂ ಅವತರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಶ್ರೀ ಏಕಾಕ್ಷರ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಏಕವಕ್ತ್ರ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ರೇಣುಕ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ರೇವಣಾರಾಧ್ಯ ಅಥವಾ ಶ್ರೀ ರೇವಣಸಿದ್ಧ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳಿದ್ದವೆಂದು 'ಸುಪ್ರಭೇದಾಗಮಾಂತರ್ಗತ ಪಂಚಾಚಾರ್ಯ ಪಂಚಮೋತ್ಪತ್ತಿ ಪ್ರಕರಣ'ದ ಪುಟ-2ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು 'ವೀರಶೈವ ಸದಾಚಾರ ಸಂಗ್ರಹ'ದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಅಥ ತ್ರಿಲಿಂಗವಿಷಯೇ ಕುಲ್ಯಪಾಕಾಭಿದೇ ಸ್ಥಲೇ | ಸೋಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗಾತ್ ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ ಸ ರೇಣುಕಃ || (ಸಿ.ಶಿ. 4-1)

ಸಿದ್ಧಾಂತ ಶಿಖಾಮಣಿಯ ಈ ಉಕ್ತಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ದ್ವಾಪರಯುಗದ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇಣುಕ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಭಗವತ್ಪಾದರು ಕೊಲ್ಲಿಪಾಕಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಶ್ರೀ ಸೋಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗದಿಂದ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿ, ಮಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಮಹಿಮರಾದ ಶ್ರೀ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ವೀರಶೈವ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು. ಆ ಉಪದೇಶವನ್ನೇ ಶ್ರೀಶಿವಯೋಗಿ ಶಿವಾಚಾರ್ಯರು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಸಂಗ್ರಹವೇ ಇಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತ ಶಿಖಾಮಣಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಈ ಆಚಾರ್ಯರು ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಪೀಠವನ್ನು ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅದು ಇಂದು 'ವೀರಸಿಂಹಾಸನ' ಇಲ್ಲವೇ 'ರಂಭಾಪುರೀ ಪೀಠ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕನಾ೯ಟಕದ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಈ ಪೀಠದ ಆಚಾರ್ಯರು ಶ್ರೀ ರೇಣುಕ ಶಾಖಾ ಮತ್ತು ವೀರಗೋತ್ರದ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ತಸ್ಯೇತಿ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರಸ್ಯ ಧೀಮತಃ | ತಥೇತಿ ಪ್ರತಿಸುಶ್ರಾವ ಸರ್ವಜ್ಞೋ ಗಣನಾಯಕಃ || ತತ್ರ ಸಂತುಷ್ಟಚಿತ್ತಸ್ಯ ಪೌಲಸ್ತ್ಯಸ್ಯೇಷ್ಟ ಸಿದ್ಧಿಯೇ | ಕೋಟಿತ್ರಯಂ ತು ಲಿಂಗಾನಾಂ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ಯಥಾವಿಧಿ || ತ್ರಿಕೋಟ್ಯಾಚಾರ್ಯ ರೂಪೇಣ ಸ್ಥಾಪಿತಂ ತೇನ ತತ್ಕ್ಷಣೇ | (ಸಿ.ಶಿ.21/30-31)

ಶ್ರೀ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಶಿಖಾಮಣಿಯಲ್ಲಿಯ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಆಧಾರದಿಂದ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇಣುಕಾಚಾರ್ಯರು ವಿಭೀಷಣನ ಪ್ರಾರ್ಥನಾನುಸಾರವಾಗಿ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಮೂರುಕೋಟಿ ಗುರುರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮೂರುಕೋಟಿ ಶಿವಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆಂದು ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ.

ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಹತನಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಬಿಡುವ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ರಾವಣನು-

ನವಕಂ ಕೋಟಿಲಿಂಗಾನಾಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪ್ಯಮಿಹ ಸ್ಥಲೇ | ಇತಿ ಸಂಕಲ್ಪಿತಂ ಪೂರ್ವ ಮಯಾತದವಶಿಷ್ಯತೇ || ಕೋಟಿಷಟ್ಕಂ ತು ಲಿಂಗಾನಾಂ ಮಯಾ ಸಾಧು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಂ | ಕೋಟಿತ್ರಯಂ ತು ಲಿಂಗಾನಾಂ ಸ್ಥಾಪನೀಯಮತಸ್ತ್ವಯಾ || (ಸಿ.ಶಿ. 21/24-25)

ಹೇ ತಮ್ಮನಾದ ಪ್ರಿಯ ವಿಭೀಷಣನೇ! ಒಂಭತ್ತು ಕೋಟಿ ಶಿವಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮಾಡಿ ಆರು ಕೋಟಿ ಶಿವಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದ ಪ್ರಕಾರ ಇನ್ನೂ ಮೂರುಕೋಟಿ ಶಿವಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಿದೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ನೀನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸು ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಿ ಅಸುನೀಗಿದನು. ಅಣ್ಣನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆಂದು ಬಹುದಿನಗಳಿಂದ ವಿಭೀಷಣನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನ ಪುಣ್ಯವೇ ಮೂರ್ತಿರೂಪ ತಾಳಿ ಬಂದಂತೆ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇಣುಕ ಭಗವತ್ಪಾದರು ಲಂಕೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆಕಾಶಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಬಂದ ಅವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನರಿತ ವಿಭೀಷಣನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅವರ ಪಾದಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇಣುಕ ಭಗವತ್ಪಾದರು ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೂರುಕೋಟಿ ಆಚಾರ್ಯರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶಿವಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿಭೀಷಣನಿಗೆ ಅಭಯ, ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನಿತ್ತು, ಕೆಲವು ದಿವಸ ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ದಿವಸ ಪ್ರಕಟವಾಗಿಯೂ ಭೂಮಂಡಲದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸಂಚರಿಸಿ ತಾವು ಅವತರಿಸಿದ ಕಾರ್ಯವು ಪೂರ್ಣವಾದೊಡನೆ ಪುನಃ ಕೊಲ್ಲಿಪಾಕಿ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ದಯಮಾಡಿಸಿ ಅದೇ ಸೋಮೇಶ್ವರ ಶಿವಲಿಂಗದಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾದರು.

ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇಣುಕ ಭಗವತ್ಪಾದರು ಲಂಕೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮೂರುಕೋಟಿ ಶಿವಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ವಿಷಯ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಸಿಂಹಳದ ಜಾಫ್ನಾದಿಂದ 15 ಕಿ.ಮೀ. ದೂರವಿರುವ ಕಿರುಮಲಾಯ್ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಇರುವ ರೇಣುಕಾಶ್ರಮ ಮತ್ತು ರೇಣುಕವನ ಮಠಗಳು ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿರುವ ನೂರಾರು ವೀರಶೈವರ ಮನೆತನಗಳು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಯ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ನಿದರ್ಶನಗಳಾಗಿವೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದಾರುಕಾಚಾರ್ಯ ಆಶ್ರಮದ ಶ್ರೀ ವೇ. ವೀರಯ್ಯ ಸ್ವಾಮಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿಮಠ ಇವರು 1969ನೇ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿಯ ರೇಣುಕಾಶ್ರಮ, ರೇಣುಕವನ ಹಾಗೂ ತಾನಕೇಸಂತುರೈಯಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೀ ಗುರು ವೀರಭದ್ರ ದೇವಾಲಯಗಳ ಸಂದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿಯ ಅನೇಕ ವೀರಶೈವರ ಜೊತೆ ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬರುವಾಗ ತಾಮ್ರಪಟದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿತವಾದ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇಣುಕಾಚಾರ್ಯರ ಲಿಂಗೋದ್ಭವ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ತಂದಿರುವ ವಿಷಯಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇತಿಹಾಸತಜ್ಞರ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯನ್ನು ಕೆರಳಿಸದೆ ಇರಲಾರವು.

ಶ್ರೀಮದ್ರೇವಣಸಿದ್ಧಸ್ಯ ಕುಲ್ಯಪಾಕಪುರೋತ್ತಮೇ | ಸೋಮೇಶಲಿಂಗಾಜ್ಜನನಮಾವಾಸಃ ಕದಲೀಪುರೇ ||

ಎಂಬ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಆಗಮದ ಪ್ರಮಾಣಾನುಸಾರವಾಗಿ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇಣುಕಾಚಾರ್ಯರೇ ಪುನಃ ಕಲಿಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇವಣಸಿದ್ಧರೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅವತರಿಸಿ, 1400 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ವೀರಶೈವರ ತತ್ತ್ವೋಪದೇಶವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತ ಅನಂತಲೀಲೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇವರೇ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಆದಿಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಚಂದ್ರಮೌಳೀಶ್ವರಲಿಂಗ ಹಾಗೂ ರತ್ನಗರ್ಭ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದಿಶಂಕರರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಅನೇಕ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುವಂಶ ಕಾವ್ಯವೂ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಇದು ಶೃಂಗೇರಿ ಪೀಠದ ಆಸ್ಥಾನ ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಪಂಡಿತ ಕಾಶೀ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ವಿರಚಿತವಾಗಿದೆ. ಇದು ವಾಣೀವಿಲಾಸ ಮುದ್ರಣಾಲಯ ಶ್ರೀರಂಗಂ ದಿಂದ ಮುದ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ-

ಶ್ರೀಚಂದ್ರಮೌಳೀಶ್ವರಲಿಂಗಮಸ್ಮೈ ಸದ್ರತ್ನಗರ್ಭಂ ಗಣನಾಯಕಂ ಚ| ಸ ವಿಶ್ವರೂಪಾಯ ಸುಸಿದ್ಧದತ್ತಂ ದತ್ವಾನ್ಯಗಾದೀಚ್ಚಿರಮರ್ಚಯೇತಿ || (ಗುರುವಂಶ ಕಾವ್ಯ 3-33)

ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಆದಿಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಶೃಂಗೇರಿಯಿಂದ ಕಾಂಚಿಗೆ ಬರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮೊದಲನೆಯ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಶ್ರೀ ಸುರೇಶ್ವರಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ಕರೆದು ಶ್ರೀ ರೇವಣಸಿದ್ಧ ಶಿವಯೋಗಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಪ್ತವಾದ ಶ್ರೀ ಚಂದ್ರಮೌಳೀಶ್ವರಲಿಂಗ ಮತ್ತು ರತ್ಮಗರ್ಭ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಹೊರಿಸಿದರು ಎಂಬ ವಿಷಯವು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಈ ಶ್ಲೋಕದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಗ್ರಂಥಕಾರರೇ ಸುಸಿದ್ಧದತ್ತಂ ಸುಸಿದ್ಧೇನ ರೇವಣಸಿದ್ಧ ಮಹಾಯೋಗಿನಾ ದತ್ತಂ ಶ್ರೀ ಚಂದ್ರಮೌಳೀಶ್ವರಲಿಂಗಮ್ ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ 'ಸುಸಿದ್ಧ' ಶಬ್ದದ ಅರ್ಥವನ್ನು ರೇವಣಸಿದ್ಧ ಮಹಾಯೋಗಿ ಎಂಬುದಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಶ್ರೀ ಶೃಂಗೇರಿ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀ ಚಂದ್ರಮೌಳೀಶ್ವರಲಿಂಗವು ವೀರಶೈವ ಶಿವಾಚಾರ್ಯರಾದ ಶ್ರೀ ರೇವಣಸಿದ್ಧರಿಂದ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದೆಂದು ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ.

ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಾರಾಧ್ಯರು

ಶಿವನ ವಾಮದೇವಮುಖ ಸಂಜಾತರಾದ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಾರಾಧ್ಯರು ಶಿವನ ಅಪ್ಪಣೆಯ ಮೇರೆಗೆ ವೀರಶೈವ ಮತ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಕ್ಷಿಪ್ರಾನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿರುವ ವಟಕ್ಷೇತ್ರದ ಶ್ರೀ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲೂ ಅವತರಿಸುತ್ತಾ

ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ವ್ಯಕ್ಷರ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ವಿವಕ್ತ್ರ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀದಾರುಕ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಮರುಳಾರಾಧ್ಯ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಇವರಿಗೆ ಇದ್ದುದಾಗಿ (ಸುಪ್ರಭೇದಾಗಮಾಂತರ್ಗತ ಪಂಚಾಚಾರ್ಯ ಪಂಚಮೋತ್ಪತ್ತಿ ಪ್ರಕರಣ, ಪುಟ-2) (ವೀರಶೈವ ಸದಾಚಾರ ಸಂಗ್ರಹ 1/37-39); (ಹಿಂದುತ್ವ, ಪುಟ-695) ಗ್ರಂಥಾಧಾರಗಳಿಂದ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ.

ಈ ಪೀಠದ ದ್ವಾಪರಯುಗದ ಆಚಾರ್ಯರಾದ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ದಾರುಕಾಚಾರ್ಯರು ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀ ದಧೀಚಿ ಮಹಿರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಶಿವಾದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿ ಸಕಲ ಶಿಷ್ಯಸಮೇತರಾದ ಅವರನ್ನು ಕೃತಾರ್ಥರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.

ತದ್ವನ್ಮರುಳಸಿದ್ಧಸ್ಯ ವಟಕ್ಷೇತ್ರೇ ಮಹತ್ತರೇ |

ಸಿದ್ಧೇಶಲಿಂಗಾಜ್ಜನನಂ ಸ್ಥಾನಮುಜ್ಜಯಿನೀಪುರೇ ||

ಸ್ವಾಯಂಭುವಾಗಮದ ಈ ವಚನಾನುಸಾರವಾಗಿ ಕಲಿಯುಗದ ಆಚಾರ್ಯರಾದ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಾರಾಧ್ಯರು, ಅಂದು ಮಾಳವ ದೇಶವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಇಂದಿನ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಕ್ಷಿಪ್ರಾ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾಕಾಲ ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ವಟಕ್ಷೇತ್ರದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಶ್ರೀ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗದಿಂದ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿ, ವೀರಶೈವ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಪೀಠವನ್ನು ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅದುವೇ ಸದ್ಧರ್ಮ ಸಿಂಹಾಸನವೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು.

ಕಾಲಕಾಲನಾದ ಮಹಾಕಾಲೇಶ್ವರ ಜ್ಯೋರ್ತಿಲಿಂಗದಿಂದಲೂ, ಭಕ್ತರ ಪಾಪವನ್ನು ಕ್ಷಿಪ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ನಾಶಪಡಿಸುವ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕ್ಷಿಪ್ರಾ ನದಿಯಿಂದಲೂ, ಸದ್ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವ ಈ ಗುರುಪೀಠದಿಂದಲೂ ಪರಮ ಪವಿತ್ರವಾದ ಈ ಉಜ್ಜಯಿನಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೌತಪಾಲ ಮತ್ತು ಭಾನುಮತಿ ಎಂಬ ರಾಜದಂಪತಿಗಳು ಪ್ರಜಾಪಾಲನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಒಂದು ಸಾರಿ ಶ್ರೀ ಶ್ರೌತಪಾಲ ರಾಜನು ಸ್ವರ್ಗದ ಅಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಲುದ್ಯುಕ್ತನಾದಾಗ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಣ, ಸುರಾಪಾನ ಮತ್ತು ವ್ಯಭಿಚಾರಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ಅರಿವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದ ಶ್ರೀ ಉಜ್ಜಯಿನೀ ಸದ್ಧರ್ಮ ಸಿಂಹಾಸನಾಧೀಶ್ವರರಾದ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಾರಾಧ್ಯರು ರಾಜದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಶಿವದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ, ಸಾತ್ವಿಕ ಪೂಜಾವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ವೀರಶೈವ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಮುಖ ತತ್ತ್ವಗಳಾದ ಅಷ್ಟಾವರಣ, ಪಂಚಾಚಾರ ಮತ್ತು ಷಟ್ಸ್ಥಲಗಳ ಅರಿವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು.

ನಂತರ ಹಿಮಾಲಯದ ಗಂಗಾ-ಯಮುನಾ ನದಿಗಳ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸುವ ದಾರುಕವನಕ್ಕೆ ದಯಮಾಡಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಋಷಿಮುನಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಶಿವಾದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಶೀಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ದಯಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ವಿಶ್ವಾರಾಧ್ಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿಯೇ 400 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಯೋಗಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶಿವಯೋಗ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಾದ ಬಳಿಕ, ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ವಿಶ್ವಾರಾಧ್ಯರ ಅಪ್ಪಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಶ್ರೀಶೈಲ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಸೂರ್ಯಸಿಂಹಾಸನಾಧೀಶ್ವರ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯರೊಡನೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರ್ಯಲೋಚನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಅನೇಕ ಋಷಿಮುನಿಗಳಿಗೆ ಶಿವಾದ್ವೈತ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ದಯಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಸರಸ್ವತೀ ಪೀಠವೆಂಬ ಮಠವನ್ನು ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಶಿವಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರಚಾರವನ್ನು ಗೈಯುತ್ತಾರೆ. ಇವರ ಈ ಉಪದೇಶದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಶಿವಭಕ್ತಿಯು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಚಾರವಾಯಿತು.

ಮುಂದೆ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಾರಾಧ್ಯರು ತಮ್ಮ ಅವತಾರದ ಸಮಾಪ್ತಿಯ ಸಮಯವು ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ಶ್ರೀ ಕೇದಾರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ದಯಮಾಡಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೀ ವೈರಾಗ್ಯ ಸಿಂಹಾಸನಾಧೀಶ್ವರರಾದ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಏಕೋರಾಮಾರಾಧ್ಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಈರ್ವರೂ ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಗೌರೀಕುಂಡಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಆ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ಹೊರಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಯೊಂದು ಆ ಕುಂಡದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಆಗ ಉಭಯರೂ ಆ ದಿವ್ಯ ವಟುವನ್ನು ನೋಡಿ ಪರಮಾನಂದಗೊಂಡರು. ಆಗ ಏಕೋರಾಮರು ಶ್ರೀ ನಂದೀಶ್ವರನೇ ಈ ರೂಪದಿಂದ ಅವತರಿಸಿರುವನು. ಈ ವಟುವಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಮುನಿ ಎಂದು ನಾಮಕರಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಈತನೇ ಉಜ್ಜಯಿನಿ ಸದ್ಧರ್ಮ ಪೀಠಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಲಿ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡಿಸಿದರು.

ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಉಜ್ಜಯಿನಿ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ದಯಮಾಡಿಸಿ, ಅಕ್ಷಯ ತೃತೀಯ ಶುಭಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಮುಕ್ತಿಮುನಿಗಳಿಗೆ ಪಟ್ಟಾಧಿಕಾರವನ್ನು ವಹಿಸಿ, ಸ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಾರಾಧ್ಯರು ಪುನಃ ವಟಕ್ಷೇತ್ರದ ಶ್ರೀ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನರಾದರು.

ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮುಕ್ತಿಮುನಿಗಳು ಪಟ್ಟಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿ 300 ವರ್ಷಗಳ ಪರ್ಯಂತ ಸದ್ಧರ್ಮ ಪೀಠವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ವೀರಶೈವ ಮತವನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಚಾರಗೊಳಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಸಿದ್ಧಮುನಿಗಳಿಗೆ ಪೀಠಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ ಲಿಂಗೈಕ್ಯರಾದರು.

ಹೀಗೆ ಈ ಪೀಠ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಸಿದ್ಧಮುನಿಗಳು 200 ವರ್ಷ, ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಶಿವಮುನೀಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು 125 ವರ್ಷ, ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಶಾಂತಮುನಿಗಳು 70 ವರ್ಷ, ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಭವಭೂತಿ ಮುನಿಗಳು 100 ವರ್ಷ ಸಿಂಹಾಸನಾರೂಢರಾಗಿದ್ದರು. ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಭವಭೂತಿ ಮುನಿಗಳು ಮಹಾತಪಸ್ವಿಗಳೂ, ಘನ ವಿದ್ವಾಂಸರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ಭೋಜರಾಜ ಹಾಗೂ ಅವನ ಆಸ್ಥಾನ ಕವಿಗಳಾದ ಕಾಳಿದಾಸಾದಿಗಳಿಂದ ಇವರು ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರಾಗಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ತರುವಾಯ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಇಮ್ಮಡಿ ಮುಕ್ತಿಮುನಿಗಳಿಗೆ ಪೀಠಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಲಿಂಗೈಕ್ಯರಾದರು.

ಇದೇ ಪ್ರಕಾರ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಇಮ್ಮಡಿ ಮುಕ್ತಿಮುನಿಗಳು 50 ವರ್ಷ, ಶ್ರೀಜಗದ್ಗುರು ಶಕ್ತಿಮುನಿಗಳು 200ವರ್ಷ. ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಇಮ್ಮಡಿ ಸಿದ್ಧಮುನಿಗಳು 40 ವರ್ಷ, ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಇಮ್ಮಡಿ ಶಾಂತಮುನಿಗಳು 90 ವರ್ಷ, ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮುಮ್ಮಡಿ ಸಿದ್ಧಮುನಿಗಳು 55 ವರ್ಷ, ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಸಾಂಬಮುನಿಗಳು 100 ವರ್ಷ, ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಇಮ್ಮಡಿ ಶಿವಮುನಿಗಳು 30 ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಈಶಾನ್ಯಮುನಿಗಳು 75 ವರ್ಷ ಧರ್ಮ ಸಿಂಹಾಸನಾಸೀನರಾಗಿ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವೀರಶೈವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಚಾರಗೊಳಿಸಿದರು.

ಇವರ ತರುವಾಯ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಶಂಭುಮುನಿಗಳು ಈ ಪೀಠ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ 15ನೆಯ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳಾಗಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಜೈನಧರ್ಮವು ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆಗ ಜೈನಧರ್ಮದವನಾದ ಶ್ರೀ ವೀರಸೇನ ರಾಜನು ವೀರಶೈವ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಲು ಪಣತೊಟ್ಟವನಾಗಿದ್ದನು. ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಶಂಭುಮುನಿಗಳು ಶಠೇ ಶಾಠ್ಯಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ಎಂಬ ನೀತಿಗನುಸಾರವಾಗಿ, ರಾಜನೊಡನೆ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಲು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ವೀರಸೇನ ರಾಜನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿ ವಿಜಯವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರು.

ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಜಯವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರೂ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಶಂಭುಮುನಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವರು ಈ ತರಹದ ಕಲಹವೇ ಬೇಡವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಉಜ್ಜಯಿನಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪರ್ಣಕುಟೀರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡು 70 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಶ್ರೀ ಮರುಳಸಿದ್ಧರಿಗೆ ಜಗದ್ಗುರು ಪಟ್ಟಾಧಿಕಾರವನ್ನು ವಹಿಸಿ ಲಿಂಗೈಕ್ಯರಾದರು.

ಶ್ರೀ ಸದ್ಧರ್ಮ ಪೀಠದ ಸ್ಥಳಾಂತರ :

ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಶಂಭುಮುನಿಗಳು ಲಿಂಗೈಕ್ಯರಾದ ನಂತರ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಸಿದ್ಧರು ಮುಸ್ಲಿಂರಾಜರ ಉಪದ್ರವಕ್ಕಾಗಿ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ಪರಿಸರವನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡಿ ಶಿಷ್ಯ ಸಮೇತರಾಗಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿಯ ಭಕ್ತರ ಸಹಯೋಗ, ಸಹಕಾರಗಳಿಂದ ಮಠಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಇರಿಸುತ್ತ, ಪರಳಿ ಮುಂತಾದ ಜ್ಯೋತಿರ್ಲಿಂಗಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ಕೊಲ್ಹಾಪುರ ಸಮೀಪದ ಸಿದ್ಧಗಿರಿ ಎಂಬ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ದಯಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಸಿದ್ಧರು ಹೀಗೆ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದುದರಿಂದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಉಜ್ಜಯಿನೀ ಶಾಖಾಮಠಗಳು ಅಧಿಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಸಿದ್ಧರು ಸಿದ್ಧಗಿರಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇವಣಸಿದ್ಧರ ಸಂದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಈ ಸಿದ್ಧಗಿರಿಮಠವು ರಂಭಾಪುರಿ ಶಾಖಾಮಠವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಸಿದ್ಧರ ಮಹಾಕಾಲ ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ಸದ್ಧರ್ಮ ಪೀಠಕ್ಕೆ ಬಂದೊದಗಿದ ವಿಪತ್ತನ್ನರಿತ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇವಣಸಿದ್ಧರು ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಸಿದ್ಧರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ಹೇಳಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರದೇಶದ ಕೊಟ್ಟೂರು ಬಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಜ್ಜಯಿನಿ ಎಂಬ ಹೊಸ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಣಗೊಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸದ್ಧರ್ಮ ಪೀಠವನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಲಹೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇವಣಸಿದ್ಧರ ಆದೇಶದಂತೆ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಸಿದ್ಧರು ಕೊಲ್ಹಾಪುರದ ಶ್ರೀ ಮಾಯಾದೇವಿಯ ಗರ್ವಪಹರಣವನ್ನು ಮಾಡಿ ಅಪಾರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲದೇ ಅಲ್ಲಿಯ ಕರಟಾಸುರನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಪರಿವಾರದವರಿಗೆಲ್ಲ ಶಿವದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದರು. ನಂತರ ಓರಂಗಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಕಾಕತೀಯ ರಾಜವಂಶದ ಗಣಪತಿ ರಾಜನನ್ನು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಕಲ್ಯಾಣದ ಶ್ರೀ ಸೋಮೇಶ್ವರ ರಾಜನನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಶ್ರೀ ಜಕ್ಕಣಚಾರ್ಯರ ಶಿಲ್ಪಸೇವೆಯಿಂದ ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಉಜ್ಜಯಿನಿಯಲ್ಲಿ ಸದ್ಧರ್ಮ ಪೀಠವನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳಿಸಿ, ಆ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಮರುಳಾರಾಧ್ಯರ ತರುವಾಯದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಜನ ಗುರುಪರಂಪರೆಯ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮೂಲ ಮರುಳಾರಾಧ್ಯರ ಒಂದು ಲಿಂಗವನ್ನೂ ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಈ ಪೀಠದಲ್ಲಿಯ ಒಳಭಾಗವು ಅನೇಕ ಕಲಾಕೃತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಹಂಪೆಯ ಗುಡಿ ಹೊರಗೆ ನೋಡಬೇಕು, ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ಮಠದ ಒಳಗೆ ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇಂದಿಗೂ ಗಾದೆಯ ಮಾತಿನಂತಿದೆ.

ಹೀಗೆ ವಿನೂತನವಾಗಿ ನಿರ್ಮಣಗೊಂಡ ಕರ್ಣಟಕದ ಉಜ್ಜಯಿನೀ ಸದ್ಧರ್ಮ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಸಿದ್ಧರನ್ನು ಪೀಠಾಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಈ ಮಂಗಲಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ರೇವಣಸಿದ್ಧರು, ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯರು ದಯಮಾಡಿಸಿದರು ಹಾಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟ, ಓರಂಗಲ್ ಪುರಿಗಳ ಭೂಪಾಲರೂ ಆಗಮಿಸಿ ತಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರಲ್ಲದೇ ಭುವನೈಕಮಲ್ಲ ಶ್ರೀ ಸೋಮೇಶ್ವರನು ಸಮ್ಮಾನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ 120 ಮಠಗಳನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಉಂಬಳಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವೈಭವದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ನಂತರ ಭಕ್ತವೃಂದದ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಮಹಾರಾಜರ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುತ್ತ ಓರಂಗಲ್ಲ, ಹಂಪೆ, ಕೂಡಲಸಂಗಮ, ಕಪ್ಪತಗುಡ್ಡ, ಹರಪುರಿ ಮುಂತಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ವೀರಶೈವ ಧರ್ಮೋ ಪದೇಶವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಹಳಷ್ಟು ಜೈನ ಧರ್ಮಿಯರು ಇವರಿಂದ ಲಿಂಗದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪಡೆದರು. ಶ್ರೀ ಜಗದ್ಗುರು ಮರುಳಸಿದ್ಧರು 170 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ಸದ್ಧರ್ಮ ಸಿಂಹಾಸನಾಧಿಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದು ಕೊನೆಗೆ ಶ್ರೀ ಸಿದ್ಧಪಂಡಿತರಿಗೆ ಪಟ್ಟವನ್ನು ವಹಿಸಿ ತಾವು ಲಿಂಗೈಕ್ಯರಾದರು.

Saturday, 24 December 2022